15 χρόνια Στο Κόκκινο

0

Το ιδρυτικό δίδυμο των Θανάση Καρτερού και Βαγγέλη Βέκιου έθεσε τις βάσεις για μια συνταγή δύσκολη να αντιγραφεί

Παρατηρώντας την πολιτική και κοινωνική κινητικότητα στην Ελλάδα και την Ευρώπη τα τελευταία 15 χρόνια, προκύπτει αβίαστα το συμπέρασμα ότι η έλευση της πανδημίας αποτελεί το επιστέγασμα μιας μακράς αλληλουχίας ανατροπών. Το 2006 βρισκόμασταν στο μέσο της μεταολυμπιακής πενταετίας της επίπλαστης ευμάρειας, που οδήγησε τελικά στην οικονομική καταστροφή για τους εργαζόμενους και τις υποτελείς τάξεις. Ακολούθησαν κοινωνικές εκρήξεις, όπως αυτή του Δεκεμβρίου του 2008, κινηματικές εξάρσεις στον χώρο της Παιδείας, της εργασίας, του περιβάλλοντος. Και εντέλει η οικονομική κρίση, κατά την οποία ανατράπηκαν βεβαιότητες και αντιστράφηκε η αίσθηση της αέναης οικονομικής προόδου.

Η Αριστερά και το προοδευτικό κίνημα, λόγω της τολμηρής απόφασης να μην αρκεστούν στον ρόλο του παρατηρητή, βρέθηκαν από τη θέση του «συμπαθούς περιθωρίου» στο τιμόνι των πολιτικών εξελίξεων. Μέσα σε 15 χρόνια η «γοητευτική εναλλακτική» βρέθηκε να ομιλεί και να λειτουργεί στο πεδίο του θεσμικού, με τη σταθερότητα των αρχών της και με ευελιξία που επιβάλλει η πολιτική του αποτελέσματος. Αντέδρασε, συγκίνησε, κινητοποίησε, κυβέρνησε, άλλαξε συνήθειες και συνειδήσεις. Λειτούργησε.

Ο ραδιοφωνικός μας σταθμός βρισκόταν διαρκώς παρών σ’ αυτή τη μακρά διαδικασία. Κατάκτησε μια θέση αξιοσέβαστη στο αθηναϊκό ακροατήριο (και σε άλλες πόλεις όταν επεκτάθηκε) επειδή άσκησε τον ρόλο που αρμόζει σε ένα μέσο ενημέρωσης. Άκουσε τις κοινωνικές διεκδικήσεις, συμπαρατάχθηκε με δημοκρατικά και τοπικά κινήματα, έλεγξε την εξουσία, φώναξε, διεκδίκησε, αναζήτησε λύσεις, παρήγαγε πολιτισμό.

Όλα αυτά αξιοποιώντας τις δημιουργικές αντιθέσεις που τον χαρακτήριζαν από την πρώτη μέρα, ιδιαίτερα το επίπεδο των προσώπων. Το ιδρυτικό δίδυμο των Θανάση Καρτερού και Βαγγέλη Βέκιου έθεσε τις βάσεις για μια συνταγή δύσκολη να αντιγραφεί, για ένα πραγματικά μαγικό μείγμα δημοσιογραφικού λόγου και πολιτιστικής αναζήτησης. Ο σταθμός μας, υπό τη διεύθυνση του Γιώργου Ανανδρανιστάκη, σταθεροποιήθηκε και ακολούθησε τα κελεύσματα των κοινωνικών κινημάτων. Αναπτύχθηκε και έφτασε σε νέα ακροατήρια επί διεύθυνσης Κώστα Αρβανίτη. Αναζήτησε νέες διεξόδους με τη φροντίδα του Μάκη Μηλάτου.

Εδώ και λίγο καιρό δε, η σύμπραξη του σταθμού με το ιστορικό έντυπο της ΑΥΓΗΣ και το δυναμικό avgi.gr είναι αυτονόητη και απαραίτητη.

Σε πιο προσωπικό τόνο, δεν είναι εύκολο να γράφεις -υποτίθεται αποστασιοποιημένος- για το μέσο ενημέρωσης που είναι συνυφασμένο με την επαγγελματική διαδρομή σου. Και η πορεία από «δόκιμος» μέχρι διευθυντής μπορεί να είναι γεμάτη από δυσκολίες και περιπέτειες, ωστόσο είναι συναρπαστική. Γιατί κυριαρχείται από την ειλικρινή αγάπη και αμέριστη εκτίμηση των ακροατών στο ραδιόφωνό τους.

Όπως αναφέραμε, οι ανατροπές έχουν γίνει πλέον αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητας. Το τοπίο των ΜΜΕ αλλάζει, μοντέλα και είδη μέσων υποχωρούν, ενώ αντικαθίστανται από νέες μορφές επικοινωνίας και δημοσιογραφικής λειτουργίας. Και η αξία ενός μέσου ενημέρωσης κρίνεται και από την ικανότητά του να αλλάζει έγκαιρα.  Όπως ακριβώς συνέβη με τον 105,5 Στο Κόκκινο. Δεν χάθηκε, αλλά παρέμεινε στην πρωτοπορία γιατί διαρκώς εξελισσόταν.

* Κείμενο του Νίκου Σβέρκου στην ΑΥΓΗ

Σχόλια απενεργοποιημένα.

Powered by themekiller.com