Ανυποχώρητη αλληλεγγύη απέναντι στον εκφασισμό της κυβέρνησης

0

* Αρθρο της Ελένης Σδράλη

Η κυβέρνηση της ΝΔ, ανίκανη να παράξει έργο για τον τόπο και έχοντας στην κορυφή της ατζέντας της το δόγμα «νόμος και τάξη» φέρνει πλέον τις καταλήψεις στο επίκεντρο.

Προσφέρει αφειδώς στο φιλοθεάμον κοινό εικόνες εκκενώσεων, ξυλοδαρμών και προσαγωγών που μετατρέπονται σε συλλήψεις, διχάζει αγνοώντας την παραγωγή πολιτικής.

Ζούμε δυστυχώς σε μια εποχή οπισθοχώρησης των δημοκρατικών και προοδευτικών αντανακλαστικών της κοινωνίας. Αυτό επιβεβαιώνουν η αυστηρή επόπτευση της αστυνομίας σε χώρους διασκέδασης, η κυβερνητική κάλυψη κάθε περίπτωσης αστυνομικής αυθαιρεσίας, οι δηλώσεις πολιτικάντηδων για την ανάγκη υιοθέτησης αυστηρού νομοθετικού πλαισίου ακόμα και για τον ενδυματολογικό κώδικα των μαθητών, η εμπεριστατωμένη δημοσιογραφική κάλυψη της «καλαισθησίας» των κυβερνητικών στελεχών σε αντίθεση με τους «αναρχοάπλυτους» προηγούμενους,  η καραμέλα περί επιστροφής στην κανονικότητα, το προσκύνημα στο τρίπτυχο «Πατρίς, Θρησκεία, Οικογένεια»…

Η συντήρηση κερδίζει έδαφος στις μέρες μας, ένα έδαφος που θεωρούσαμε αυτονόητα δικό μας, εξασφαλισμένο και εκτός κινδύνου σε καθεστώς δημοκρατίας. Ξεχάσαμε όμως ότι ο κοινωνικός ανταγωνισμός δεν αφορά αποκλειστικά ζητήματα ταξικής ατζέντας αλλά και όσα άπτονται αξιακών και ηθικών συγκρούσεων.

Στην κανονικότητα που πρεσβεύει η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, η εξουσία, το κράτος, η αστυνομία πρέπει να επιβεβαιώνει οπουδήποτε την παρουσία της. Ξωπίσω της τρέχουν βολικοί και βολεμένοι δημοσιογράφοι και ΜΜΕ που αναπαράγουν τις ανακοινώσεις της ΕΛ. ΑΣ. ως τετελεσμένα γεγονότα, ακόμα και όταν οι μαρτυρίες τους διαψεύδουν, αναγκάζονται να ανασκευάσουν χωρίς ντροπή και χωρίς να ζητήσουν συγνώμη για τα ψέματά τους. Ακόμα και αυτόπτες μάρτυρες, βίντεο, φωτογραφικό υλικό και ιατρικές γνωματεύσεις βασανισμών, τραυματισμών και τραμπουκισμών της αστυνομίας, αμφισβητούνται ως μη γενόμενα, επιτρέποντας στους κυβερνώντες να διαμορφώνουν τη δική τους πραγματικότητα.

Πρόκειται για έναν ιδεολογικό χειρισμό της κοινής γνώμης η οποία βλέπει το δέντρο της εορταστικής κανονικότητας να φλέγεται στα Εξάρχεια και χάνει το δάσος των απανωτών παραβιάσεων και της ανομίας σε όλα τα επίπεδα από την κυβέρνηση. Το χειρότερο είναι ότι αυτές οι πρακτικές μας έχουν γίνει συνήθεια. Η οικογένεια που γειτνίαζε με την κατάληψη στην οδό Ματρόζου, αφού βασανίστηκε ψυχικά και σωματικά από τα ΜΑΤ, βασανίστηκε στη συνέχεια από τις μαύρες ψυχές του διαδικτύου.

Η καταστολή των κοινωνικών αγώνων αποτελεί προτεραιότητα της δεξιότατης κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας. Είναι μια ακραία νεοφιλελεύθερη πολιτική διαχείριση, ένα ανώτερο στάδιο της καπιταλιστικής αναδιάρθρωσης που συνθλίβει ανθρώπινες ζωές:

–  Εκκενώνει καταλήψεις στέγης και μεταφέρει πρόσφυγες σε λασπωμένα αντίσκηνα στη μέση του πουθενά

– Καταργεί το πανεπιστημιακό άσυλο τρομοκρατώντας το φοιτητικό κίνημα που προσπαθεί να εμφανιστεί ξανά

– Καταπατά τα εργασιακά κεκτημένα, για παράδειγμα μέσω του αντι- αναπτυξιακού νομοσχεδίου, που ικανοποιεί πάγιες απαιτήσεις του ΣΕΒ, απελευθερώνει τις απολύσεις και εντείνει τις συνθήκες επισφάλειας, καθιστά σχεδόν αδύνατη την προκήρυξη απεργίας

– Καταστρέφει δάση, βουνά, θάλασσες, ποτάμια και υπέδαφος, στο βωμό του παιχνιδιού της ενέργειας, που ειδικά στη Μεσόγειο δημιουργεί μια επικίνδυνη συνθήκη διακρατικών εντάσεων

– Υποβαθμίζει ολόκληρες γειτονιές, που τάχα αναμορφώνονται και αναπλάθονται, γεμίζοντας Airbnb και σπίτια με ακριβά νοίκια, ώστε να μετατραπούν σε τουριστικά θέρετρα εντός των πόλεων με τη μέριμνα του κράτους. Έτσι, στρώνεται το έδαφος για τη δημιουργία ενός νέου καρτέλ, των μεγαλοϊδιοκτητών ακινήτων.

Ένα πολύ χαρακτηριστικό στοιχείο της κατάστασης που διαμορφώνεται είναι οι καταγγελίες για «αστυνομική αυθαιρεσία», που έχουν κατακλύσει τα ΜΜΕ. Δεν πρόκειται για μεμονωμένες παρεκκλίσεις από τη δημοκρατική λειτουργία της αστυνομίας, αλλά για τη δημιουργία μιας κανονικότητας στα Σώματα Ασφαλείας. Η ενσωμάτωση των σεξουαλικών επιθέσεων, του εξευτελισμού και των ξεγυμνωμάτων στις πρακτικές τους, είναι μία εξέλιξη σε επίπεδο βιοπολιτικής, παραμένει όμως μία συνειδητή κρατική επιλογή, με σκοπό να κάνει ακόμα πιο ηχηρό το κατασταλτικό μήνυμα απέναντι σε κάθε αγωνιζόμενο.

Ο καθένας θα πρέπει να γνωρίζει ότι έτσι και μπει στο στόχαστρο της κρατικής καταστολής – του φορέα αυτής της «νόμιμης βίας» που θα έλεγαν κι ο Βορίδης με τον Γεωργιάδη – δεν υπάρχει γυρισμός. Παράλληλα, ο αντιφασισμός βαφτίζεται τρομοκρατία, η αντιτρομοκρατική στήνει κατηγορητήρια για επιθέσεις σε φασιστικούς στόχους και ένα κομμάτι της Δικαιοσύνης ξεπλένει την εγκληματική δράση της Χρυσής Αυγής.

Είναι βέβαιο ότι η κατάσταση αυτή δεν θα αλλάξει, γιατί στόχος της Νέας Δημοκρατίας είναι η συντριβή κάθε πίδακα αντίστασης μέχρι να ξεπουλήσει όσα έμειναν σε αυτόν τον τόπο κι έπειτα να ξαναπλέξουν κατά το δοκούν τον κοινωνικό ιστό. Ο εκφασισμός της κοινωνίας στέκει με αλαζονεία μπροστά στα μάτια μας και μας χλευάζει. Απέναντι στον φόβο και την ηττοπάθεια που θέλουν να μας επιβάλλουν ας αντιτάξουμε την ανυποχώρητη αλληλεγγύη.

* Η Ελένη Σδράλη είναι μέλος της Νομαρχιακής Επιτροπής ΣΥΡΙΖΑ Λάρισας, Συντονίστρια του Τμήματος Αλληλεγγύης & Δικαιωμάτων του κόμματος 

Σχόλια απενεργοποιημένα.

Posting....

Powered by themekiller.com