Δίκη Χρυσής Αυγής: Λαγός, «αρκούδες», αυλαία και τέλος του τσίρκου

0

Με την επιστράτευση του υπέργηρου Πλεύρη πατέρα έκλεισε ο κύκλος της προσπάθειας των ναζί να σώσουν το τομάρι τους

Δώδεκα μετρημένους μυώδεις τραμπούκους, μία ηλικιωμένη κυρία – ρέπλικα της Ελένης Λουκά και έναν γηραλέο φασίστα δικηγόρο ανασυρμένο από τη ναφθαλίνη δεν τους λες και επίδειξη δύναμης. Ωστόσο ο τελευταίος κοινοβουλευτικός του χρυσαυγιτισμού ήθελε να στείλει ορισμένα μηνύματα προς νυν και πρώην «συναγωνιστές».

Πρώτον, ότι αυτός εμφανίζεται και τα βάζει με το δικαστήριο την ώρα που ο Μιχαλολιάκος και ο Κασιδιάρης σιωπούν κρυπτόμενοι. Δεύτερον, ότι έχει την ευλογία του γενάρχη του ελληνικού ναζισμού (ανεξάρτητα από το εάν η Χρυσή Αυγή συγκρούστηκε κάποια στιγμή μαζί του), του Κωνσταντίνου Πλεύρη, που άρχισε να στήνει καριέρα φασίστα θεωρητικού από τότε που η χούντα τον πλάσαρε ως «καθηγητή αντικομμουνισμού».

Και τρίτον, αλλά όχι ασήμαντο, επιστρατεύοντας για όλα αυτά τον πατέρα ενός νυν βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας, του Θανάση Πλεύρη, που μία μέρα πριν είχε εμφανιστεί σε φωτογραφίες με σύμβολα της Χρυσής Αυγής, σε πείσμα των γοερών διαψεύσεών του, να θυμίσει στην πιο δεξιά πτέρυγα της κυβέρνησης -ή τουλάχιστον αυτήν- ότι είναι διατεθειμένος να την τραβήξει μαζί του στην άβυσσο.

Πλεύρης, πατήρ και υιός

Ο μικρότερος Πλεύρης έσπευσε βέβαια να αδειάσει τον πατέρα του, κατά παραγγελία προφανώς των ανώτατων κλιμακίων της κυβέρνησης, με τρόπο ρητό, που δεν αφήνει αμφιβολίες ότι η πέμπτη από τις εντολές που εμφάνισε ο Μωυσής στο Σινά δεν αποτελούσε εκείνη τη στιγμή την προτεραιότητά του. Φυσικά τον άδειασε ως προς το δικονομικό σκέλος, αυτό της αμφισβήτησης της δίκης. Με όσα έχουν προηγηθεί, το να τον αδειάσει επειδή συναγελάζεται με ναζί θα ήταν ελαφρώς ιλαρό.

Ο Κωνσταντίνος Πλεύρης από την πλευρά του δεν ασχολήθηκε πολύ με τα δικονομικά. Οι λίγες αναφορές τους σε διατάξεις του ποινικού κώδικα υπήρξαν απλά το μέσο για να χτίσει μια εξόχως πολιτική τοποθέτηση υπεράσπισης του φασισμού. «Εγώ είμαι ακροδεξιός, φασίστας, ναζί. Με κατηγορείτε γι’ αυτό;» είπε ανάμεσα στα άλλα.

Έσπευσε ακόμα να θυμίσει τις δικαστικές του περιπέτειες, όταν επιτέθηκε στις ΛΟΑΤΚΙ ή όταν έγραψε το αντισημιτικό του βιβλίο «Ας μιλήσουμε για Εβραίους», να χαρακτηρίσει το ΚΚΕ «εγκληματική οργάνωση» και κυρίως να οριοθετήσει τη διαφορά ανάμεσα στη δημοκρατία που «δίκασε» και τον φασισμό που «δικάστηκε», επαναφέροντας την προ του 2012 χρυσαυγίτικη διάλεκτο, που δεν δίσταζε να θέσει τη δημοκρατία σε θέση αντιπάλου.

Εξ ου και η αναφορά του ότι η φράση «νίκησε η δημοκρατία» για το αποτέλεσμα της δίκης αποτελεί πολιτική δήλωση επικράτησης «του ενός πολιτεύματος προς το άλλο», που «δεν χωρά σε ποινική διαδικασία». Με την ευκαιρία δεν παρέλειψε να δηλώσει πως αισθάνεται ότι αγορεύει σε «δικαστήριο της γαλλικής επαναστάσεως (sic)», βέβαιος ότι εκπροσωπεί την αριστοκρατία απέναντι σε λυσσασμένους και αβράκωτους.

Το αίτημα εξαίρεσης της έδρας

Η ουσία του επιχειρήματος δεν ήταν δύσκολο να καταρριφθεί. Το δημοκρατικό σύστημα άλλωστε δεν είναι ένας τρόπος άσκησης της εκτελεστικής εξουσίας, όπως ίσως νομίζει ο ημιμαθής ή φασιστομαθής Πλεύρης, αλλά ένα ολόκληρο πλέγμα θεσμών και σχέσεων, το οποίο περιλαμβάνει και την απόδοση δικαιοσύνης.

Ωστόσο μια σειρά διαδικασίες στα όρια του τυπικού ανάγκασαν το δικαστήριο να ξοδέψει μία ολόκληρη μέρα για να το απορρίψει. Όταν εμφανίστηκε η πρώτη νέα έδρα για να εκδικάσει το αίτημα εξαίρεσης του Τριμελούς Εφετείου (αλλά όχι της εισαγγελέως, για την οποία ο Πλεύρης είπε ότι «δεν μας έδωσε τέτοια δικαιώματα»), η πρόεδρος δήλωσε κώλυμα εξαιτίας της συμμετοχής της στην προδικασία ως ανακρίτριας.

Η δεύτερη νέα έδρα χρειάστηκε κάποιον χρόνο προκειμένου να διαχειριστεί το ζήτημα και, όταν λίγο μετά τις 7 ανακοίνωσε την απόρριψη του αιτήματος του Λαγού, η πρόεδρος Μαρία Λεπενιώτου εμφανίστηκε στη θέση της ξανά μόνο για να ανακοινώσει τη διακοπή για σήμερα στις 11.

Νωρίτερα το δικαστήριο είχε ανακοινώσει την απόρριψη των ελαφρυντικών για όλη την ηγεσία της εγκληματικής οργάνωσης και για την πλειονότητα των μελών της και όσων εμπλέκονταν σε απόπειρες ανθρωποκτονίας ή συνέργειες σε ανθρωποκτονία -ασφαλώς και για τον δολοφόνο Ρουπακιά. Ελαφρυντικά αναγνωρίστηκαν στους τρεις μεταμεληθέντες της Χρυσής Αυγής, που έδωσαν -με το σταγονόμετρο- κάποια στοιχεία εναντίον της: τον Μίχο, τον Μπούκουρα και τον Αλεξόπουλο.

Επίσης στον υπέργηρο και μάλλον μειωμένου καταλογισμού πλέον πρώην βουλευτή Αρβανίτη. Και τέλος σε κάποιους που βάσει του ποινικού κώδικα βρίσκονταν στην μετεφηβική ηλικία όταν διέπραξαν τα εγκλήματα: Αναδιώτη, Τσακανίκα, Αγριόγιαννη, Ευγενικό, Χατζηδάκη, Θωμά, Χρυσαφίτη, Παπαδόπουλο και δύο ακόμα μεταμελημένους: Δήμου και Σκάλκο.

Γι’ αυτούς τους 14 η διαδικασία εξακολουθεί να έχει αγωνία και σήμερα. Ευελπιστούν σε μείωση των ποινών τέτοια που να τους επιτρέπει να διεκδικήσουν αναστολή εκτέλεσης της ποινής. Όλοι οι υπόλοιποι και οι υπόλοιπες αναμένεται να περάσουν την πόρτα της φυλακής από αύριο το νωρίτερο έως την Παρασκευή το αργότερο.

Το πότε ακριβώς θα εξαρτηθεί. Σήμερα η διαδικασία ξεκινά με την αγόρευση της εισαγγελέως επί των ποινών. Και ακολουθούν οι αγορεύσεις των συνηγόρων υπεράσπισης. Αν και το παρελθόν δεν επιτρέπει αισιοδοξία, όλοι ελπίζουμε ότι η μεν πρώτη θα καταφέρει τουλάχιστον να μετρήσει σωστά, οι δε υπόλοιποι θα έχουν ρίξει οριστικά την αυλαία του τσίρκου.

ΠΗΓΗ: έντυπη ΑΥΓΗ

Σχόλια απενεργοποιημένα.

Powered by themekiller.com