Άννα Βαγενά: «Μεγάλο καλάθι για τα εξοπλιστικά, μικρό για την κοινωνία»

0

Τις εξαγγελίες του πρωθυπουργού το σαββατοκύριακο στη Θεσσαλονίκη σχολιάζει η βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ Προοδευτική Συμμαχία Λάρισας, Άννα Βαγενά

«Στις εξαγγελίες του πρωθυπουργού στη Θεσσαλονίκη το Σάββατο 12/09/20, καθώς και στη συνέντευξη Τύπου την Κυριακή 13/09/20, φάνηκε ολοκάθαρα η πολιτική της κυβέρνησης. Πολλά χρήματα στους εξοπλισμούς, λίγα στην κοινωνία.

Οι πολυαναμενόμενες εξαγγελίες της κυβέρνησης για τα οικονομικά περιορίστηκαν στην κατάργηση της εισφοράς αλληλεγγύης μόνο για έναν χρόνο, το 2021 και μόνο για ορισμένες κατηγορίες φορολογουμένων. Ευτυχώς, είναι ανάμεσα σε αυτούς οι αγρότες, όχι όμως και συνταξιούχοι. Η δε μείωση των ασφαλιστικών εισφορών για τους χαμηλόμισθους, που είναι η πλειονότης των εργαζομένων, ισοδυναμεί με μία πολύ μικρή ελάφρυνση ετησίως. Φυσικά, αποτελεί θετικό μέτρο η κατάργηση του ΦΠΑ στα πολύ μικρά νησιά του Αιγαίου.

Αντίθετα, τη μερίδα του λέοντος θα πάρουν τα εξοπλιστικά προγράμματα. Στη συνέντευξη Τύπου της Κυριακής, ο πρωθυπουργός απέφυγε επιμελώς να απαντήσει ποιο θα είναι το κόστος για αυτά τα εξοπλιστικά προγράμματα. Μας είπε μόνο πως πρόκειται για μεγάλη ευκαιρία, γιατί θα αγοράσουμε «ελαφρώς μεταχειρισμένα» πολεμικά αεροσκάφη από τη Γαλλία, τα Ραφάλ, σε καλή τιμή. Και, βέβαια, τέσσερις φρεγάτες. Αλλά «δεν είμαι σε θέση», είπε επί λέξει, «να σας πω το ποσόν».

Ο λαός μας, όμως, όταν ακούει για εξοπλιστικά προγράμματα, σκέφτεται αμέσως – και δικαίως νομίζω – το μεγάλο φαγοπότι. Ας μην ξεχνάμε τα τεράστια οικονομικά σκάνδαλα του παρελθόντος, που είχαν σχέση με τους εξοπλισμούς. Υποβρύχια που γέρνανε, Τσοχατζόπουλος, Παπαντωνίου κλπ.

Και ίσως, ίσως λέω εγώ, να αναρωτιέται αυτός ο λαός μήπως όλη αυτή η ένταση των τελευταίων μηνών με την Τουρκία ήταν ένα πρόσχημα για να γίνουν αυτές οι καινούργιες παραγγελίες πολεμικού εξοπλισμού. Οι δικές μας από τη Γαλλία – ο Μακρόν, άλλωστε, θερμός υποστηρικτής μας, δικαίως ο άνθρωπος κάτι περίμενε από την Ελλάδα – και των Τούρκων από τη Ρωσία.

Και ίσως να αναρωτιέται ο ταλαίπωρος λαός πόσα σχολεία, νοσοκομεία, δρόμοι, γέφυρες, αντιπλημμυρικά έργα και τόσα άλλα, που έχει ανάγκη ο τόπος, θα μπορούσαν να γίνουν με αυτά τα λεφτά.

Εγώ προσωπικά ανήκω σε μία γενιά, που μεγάλωσε μέσα στον Ψυχρό Πόλεμο των δύο υπερδυνάμεων Ρωσία-Αμερική. Η γενιά αυτή αγωνίστηκε μέσα από το φιλειρηνικό κίνημα για τη μείωση των εξοπλισμών. Δυστυχώς, όμως, φαίνεται θα γεράσουμε με το ίδιο «παραμύθι».

Κλείνοντας, θα ήθελα να αναφερθώ στη σημερινή επέτειο της Μικρασιατικής Καταστροφής το ’22, μία επέτειο που ποτέ δεν πρέπει να ξεχνάμε. Θα ήθελα να το κάνω με τα λόγια της σπουδαίας Μικρασιάτισσας Αγγέλας Παάζογλου, την οποία έχω την τιμή να ενσαρκώνω στο θέατρο τόσα χρόνια. Έλεγε, λοιπόν, η Αγγέλα:

«Μη διαβάζετε ιστορίες… Τσ’ έχουνε γράψει πληρωμένοι Γερμανοί και Τούρκοι. Εμένα ν’ ακούς τι σου λέω… Οι μεγαλύτεροι εχθροί μας είν’ οι Γερμανοί… Οι Γερμανοί βοηθάγαν τσι Τούρκοι, όπως βοηθήσαν το ’41 τσι Ιταλοί που τσ’ είχαμε πετάξει στη θάλασσα. Και ύστερα δείξανε τα μούτρα τους, καθαρά πια, και μες στα σπίτια μας μπήκανε στην Κατοχή οι βάρβαροι και μας σφάξανε. Άλλη απόδειξη θέλεις; Καθάρματα του κερατά… Φονιάδες… Διπρόσωποι. Διπρόσωποι… Πάντα μας κάνουνε τον φίλο… Καταραμένοι…»

Αχ, βρε Αγγέλα, πόσο δίκιο είχες».

Σχόλια απενεργοποιημένα.

Powered by themekiller.com