«Διδάξτε στους γιους σας να μην βιάζουν, όχι στις κόρες σας να προσέχουν»

0

Ζούμε σε μια κοινωνία που έχει «προγραμματιστεί» στο πλαίσιο της πατριαρχικής κοινωνίας, στην εμπέδωση της έμφυλης ανισότητας και καταπίεσης, που αντιμετωπίζει τη γυναίκα ως σεξουαλικό αντικείμενο.

Κρατάει χρόνια αυτή η κολόνια. Από τότε που οι μαζικοί βιασμοί όχι μόνο δικαιολογούνταν, αλλά και επαινούνταν όταν αφορούσαν τις «γυναίκες των εχθρών» εν καιρώ πολέμου.

Στην Ελλάδα της λεβεντιάς και του φιλότιμου, ο μέσος τηλεθεατής σοκάρεται περισσότερο στη θέα ενός αγοριού που βάφεται ή μίας εύσωμης γυναίκας που απολαμβάνει με αυτοπεποίθηση το σώμα της, παρά στη δημόσια ομολογία βιασμού από έναν μάτσο Κρητίκαρο που πληρεί το στερεότυπου του άντρα όπως πρέπει να είναι.

Ο παίκτης του reality που δήλωσε πως αν «δεν αδειάσει το πακέτο του» μια φορά τη μέρα θα προβεί στο βιασμό κάποιας γυναίκας, μπορεί να αποπέμφθηκε θριαμβευτικά, για να μας κάνει να αισθανθούμε ότι η παραγωγή της εκπομπής και η κοινωνία σύσσωμη καταδικάζει τέτοιες ρητορικές, όπως ήταν φυσικό όμως βρήκε πολλούς υποστηρικτές – και δεν εννοούμε μόνο τους άλλους παίκτες που χασκογελούσαν μαζί του.

Όσοι τον υπερασπίζονται γιατί τάχα τα είπε χωρίς να τα εννοεί, να ξέρουν ότι οι πραγματικοί ή οι υποψήφιοι βιαστές δεν κάνουν ούτως ή άλλως τέτοιες διακρίσεις και ότι κάθε φορά που γελάτε με ένα τους «αστείο» για τον βιασμό απλά παίρνουν το μήνυμα οτι αυτό είναι αποδεκτό από την παρέα και ότι απλά έχει να κάνει με άλλους βιαστές – ή επίδοξους βιαστές – που τον καταλαβαίνουν και συμφωνούν μαζί του. Έτσι δημιουργείται ένα κλίμα συνενοχής, όπου πολλοί καταλήγουν να πιστεύουν πως αφού όλοι γελάνε με τον βιασμό αυτό δεν μπορεί να είναι κάτι τόσο κακό.

Το ότι οι βιαστές δεν είναι απόκοσμα πλάσματα που ουρλιάζουν τη διαταραχή τους από μακριά, το επιβεβαιώνουν έρευνες που έχουν γίνει κατά καιρούς. Το 50,9% των βιαστών προέρχεται από τη μεσαία κοινωνική και οικονομική τάξη. Είναι οι άνθρωποι που ζουν γύρω μας, μας λένε καλημέρα το πρωί, μας χαμογελούν στο λεωφορείο. Φαίνονται συμπαθητικοί και ίσως ανίκανοι για οτιδήποτε κακό. Το 31% από αυτούς, είναι αρκετά μορφωμένοι.

Η ασυλία δε των δραστών, εδραιώνεται κάθε φορά που οι αστυνομικές αρχές καταγράφουν βιασμούς ως «εξώγαμη συνουσία» (Ξάνθη 2015) και οι τοπικές κοινωνίες στηρίζουν πρόστυχα τους θύτες και όχι τα θύματα. Επίσης, όσο οι δικαστικές αποφάσεις αποφαίνονται ότι ο ομαδικός βιασμός 15χρονης από συμμαθητές της, ήταν μια συναινετική πράξη οργίων (Αμάρυνθος 2005), είμαστε καταδικασμένοι να ζούμε για πάντα στον Μεσαίωνα. Τα σεξουαλικά εγκλήματα όχι μόνο δεν καταδικάζονται ομόφωνα απο την κοινωνία, όπως θέλουν να πιστεύουν οι αρνητές της κουλτούρας του βιασμού, αλλά αντιθέτως επιστρατεύουν έναν στρατό από μισογύνηδες που τα υπερασπίζονται με εντυπωσιακές διανοητικές κωλοτούμπες.

Η σήψη μέρους της ελληνικής τηλεόρασης είναι αντανάκλαση της ελληνικής κοινωνίας. Ενός μέρους της τουλάχιστον που ανέχεται εδώ και δεκαετίες την κουλτούρα του βιασμού. Αυτό το ομοφοβικό, ρατσιστικό κοινό, οι μάτσο άνδρες και οι μισογύνηδες που ζουν ανάμεσά μας αλλά κάνουμε πως δεν τους βλέπουμε. Αντιδρούμε όταν γίνεται ένας βιασμός, όταν συμβαίνει ένα περιστατικό, όπως ο βιασμός και η δολοφονία της Ελένης Τοπαλούδη. Φωνάζουμε, ουρλιάζουμε, ζητούμε τιμωρία των ενόχων, ζητούμε προστασία των γυναικών. Και μετά από μερικούς μήνες παθαίνουμε αμνησία. Θα το ξεχάσουμε κι αυτό όπως τόσα άλλα. Θα περάσει κι αυτό και θα μείνει μια ανάμνηση για να έχουμε να λέμε ότι κάποτε αντιδράσαμε.

Όμως, το πρόβλημα δεν είναι ένα ριάλιτι που επιβεβαιώνει ότι ο πάτος του βαρελιού δεν έχει ακόμη βρεθεί. Το πρόβλημα είναι ότι ένα μέρος της ελληνικής κοινωνίας χαζογελά όταν προτρέπει κάποιος σε βιασμό. Ή όταν αναδεικνύει με τον πλέον άθλιο τρόπο το πόσο μισεί τους γκέι και τις γυναίκες ή τις θεωρεί απλά σκεύος ηδονής και αντρική απόλαυση. Το πρόβλημα είναι ότι εν έτει 2020 ανεχόμαστε την κουλτούρα του μάτσο άνδρα. Το πρόβλημα είναι ότι δεν βλέπουμε ότι η χώρα έχει έλλειμμα παιδείας. Το πρόβλημα είναι ότι στον επόμενο βιασμό γυναίκας ή στον επόμενο Ζακ Κωστόπουλο απλά θα πούμε και πάλι «τα ήθελε και τα έπαθε». Το πρόβλημα είναι ότι η ατιμωρησία ενισχύει τη βία και απελευθερώνει το κτήνος που έχουν κάποιοι μέσα τους. Αυτό το κτήνος πρέπει να το σκοτώσουμε.

*’Αρθρο της Ελένης Σδράλη, συντονίστριας του Τμήματος Αλληλεγγύης και Δικαιωμάτων ΣΥΡΙΖΑ Προοδευτική Συμμαχία Λάρισας

Σχόλια απενεργοποιημένα.

Powered by themekiller.com