Ερωτήματα για την επόμενη μέρα: Η καταστροφή μετά την καταιγίδα

0

Αν κάτι έχει προκαλέσει έκπληξη στην Κουμουνδούρου, δεν είναι η πρόθεση της κυβέρνησης και των φίλων της να κάνουν ευκαιρία ακόμα και την κρίση του κορωνοϊού, αλλά η ταχύτητα με την οποία προχωρούν σε αυτό τον σχεδιασμό. Και ο κυνισμός των κυβερνητικών στελεχών όπως ο Άδωνις Γεωργιάδης – “τι να την κάνετε την ρευστότητα αφού είστε κλεισμένοι στα σπίτια, πόσο θα φάτε; 300 κιλά θα γίνετε”

Το «μένουμε σπίτι» και η υπευθυνότητα που επέδειξαν οι πολίτες στις εντολές της επιστημονικής επιτροπής φαίνεται πως σε πρώτη φάση απέδωσαν, βάζοντας ισχυρό φρένο σε μια βίαιη εξάπλωση της νόσου στην ελληνική κοινωνία. Φυσικά, τίποτα δεν έχει τελειώσει. Μπορούμε όμως να πούμε πως καταφέρνουμε σιγά-σιγά να δούμε πίσω από τα μαύρα σύννεφα της πρωτόγνωρης υγειονομικής απειλής. Όπως σε κάθε ισχυρή καταιγίδα, πρώτο μέλημα είναι να περιοριστεί ο αριθμός των θυμάτων, η προστασία του πληθυσμού. Η πραγματική καταστροφή εντούτοις γίνεται ορατή την επόμενη μέρα. Τότε που μετράς τις ζημιές και τα συντρίμμια. Κοινώς, όταν κάνεις τον λογαριασμό.

Όταν βγούμε από το σπίτι, τι;

Όσο περνάει ο καιρός λοιπόν, δύο είναι τα ερωτήματα στα σπίτια και στις βιντεοκλήσεις, στον κατεξοχήν χώρο συζήτησης στην εποχή του social distancing. Πρώτον, πότε θα βγούμε επιτέλους και, δεύτερον, τι μας περιμένει μετά. «Μένουμε σπίτι. Όταν όμως έρθει η ώρα για να βγούμε έξω, θα έχουμε δουλειές να πάμε;», όπως αναφέρει το ερώτημα της Άννας Ελεφάντη στο πετυχημένο βιντεάκι του ΣΥΡΙΖΑ για το πρόγραμμα «Μένουμε Όρθιοι». Ναι, αυτό που χάθηκε στα δελτία κάπου ανάμεσα στους ύμνους για τον Μητσοτάκη και στη δραματική μαρτυρία τηλεστάρ που… ανέβασε πυρετό. Μια άνευ προηγουμένου μονομέρεια στην ενημέρωση και φίμωση της αντιπολίτευσης, που προκάλεσε την παρέμβαση του εκπροσώπου του ΣΥΡΙΖΑ Αλ. Χαρίτση στο ΕΣΡ.

Αυτά που έχει εξαγγείλει η κυβέρνηση, αυτά που δεν έχει κάνει ή εκείνα που κάνει στα κρυφά προκαλούν ερωτήματα και έντονη ανησυχία. Όχι μόνο στην αξιωματική αντιπολίτευση, αλλά και στην κοινωνία. Αν κάτι έχει προκαλέσει έκπληξη στην Κουμουνδούρου, δεν είναι η πρόθεση της κυβέρνησης και των φίλων της να κάνουν ευκαιρία ακόμα και την κρίση του κορωνοϊού, αλλά η ταχύτητα με την οποία προχωρούν σε αυτόν τον σχεδιασμό. Και ο κυνισμός των κυβερνητικών στελεχών όπως ο Άδωνις Γεωργιάδης – «τι να την κάνετε τη ρευστότητα αφού είστε κλεισμένοι στα σπίτια, πόσο θα φάτε; 300 κιλά θα γίνετε».

Το «μαξιλάρι» που έγινε υπαρκτό

Μέσα στην αναμπουμπούλα της πανδημίας οι λύκοι έστησαν πάρτι. Από την «οσμή σκανδάλου», όπως είπε ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, με τα voucher για τα Κέντρα Επαγγελματικής Κατάρτισης, τον διπλασιασμό της αποζημίωσης για τις ιδιωτικές ΜΕΘ, τα 30 εκατ. ευρώ για την πραγματοποίηση μοριακών ελέγχων από ιδιωτικά διαγνωστικά, τα 11 εκατ. ευρώ στα μέσα ενημέρωσης χωρίς καμία διαφάνεια, το πάγωμα της υποχρέωσης των καναλαρχών, έως την ολιγωρία και τα μέτρα-ασπιρίνες που αφήνουν ανοχύρωτη την οικονομία, την κοινωνία και τους εργαζόμενους, την επιδότηση της αναστολής εργασίας αλλά και την αδιαφορία απέναντι στα αιτήματα για προσλήψεις και μέσα προστασίας καθώς και την εξαπάτηση γιατρών και νοσηλευτών. Κερασάκι στην τούρτα, η αποκάλυψη ότι από την Πρωταπριλιά η κυβέρνηση βάζει χέρι στο «μαξιλάρι» των 37 δισ., το οποίο μέχρι πριν από μερικές ημέρες είτε δεν υπήρχε, είτε ήταν αχρείαστο και γκάφα, είτε δεν θα χρειαζόταν να το αγγίξουμε γιατί θα στείλουμε λάθος μήνυμα στις αγορές. Το ίδιο «μαξιλάρι» που ο ΣΥΡΙΖΑ με την πρότασή του ζήτησε από την κυβέρνηση να αξιοποιήσει άμεσα, αλλά στοχευμένα, και ο ίδιος ο πρωθυπουργός στο διάγγελμά του απάντησε μιλώντας για «πλειοδοσία» και για «χρήματα τα οποία θα χρειαστούμε την κατάλληλη στιγμή, όταν θα έρθει ενδεχομένως ένα δεύτερο ρεύμα της πανδημίας».

Η ύφεση και τα σενάρια πρόωρων εκλογών

Μήπως η οικονομία έχει ήδη καταρρεύσει και η κυβέρνηση δεν το ανακοινώνει; Μήπως το σχέδιο είναι να αδρανήσει τώρα η οικονομία για να δικαιολογηθεί μια ριζική αναδιάρθρωση στην εργασία και στην οικονομία σε όφελος των εργοδοτών, των οποίων η όρεξη έχει ανοίξει, κρίνοντας από τις προτάσεις του ΣΕΒ; Αυτά είναι τα κρίσιμα ερωτήματα που χρήζουν απαντήσεων από τον Κ. Μητσοτάκη και το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης. Στον ΣΥΡΙΖΑ άλλωστε, μια ερμηνεία γιατί ο ίδιος ο πρωθυπουργός άνοιξε εμμέσως ζήτημα πρόωρων εκλογων είναι η οργάνωση «απόδρασης» από τυχόν αναπόφευκτα σκληρά μέτρα που θα έρθουν ως αποτέλεσμα της πολιτικής που έχει εφαρμοστεί έως τώρα στην οικονομία. Οι προβλέψεις του ΔΝΤ και του ΟΟΣΑ για την ύφεση δεν δίνουν περιθώρια αισιοδοξίας. «Η δεν έχει πάρει χαμπάρι αυτό που έρχεται, βρίσκεται σε ένα ροζ συννεφάκι γι’ αυτό που περιμένει τη χώρα στην οικονομία και αυτό που περιμένει και τον ίδιο, γιατί πρωθυπουργός είναι, ή ακριβώς επειδή έχει πάρει χαμπάρι τι έρχεται, σχεδιάζει να δραπετεύσει», σημείωνε ο Αλ. Τσίπρας.

Ο Τσίπρας φέρνει στη Βουλή τον Μητσοτάκη

Τα χρήματα που συγκεντρώθηκαν από τις θυσίες των πολιτών για να διασφαλιστεί ότι δεν θα χρειαστεί να πληρώσουν ξανά μια κρίση χρησιμοποιούνται. Άγνωστο το πόσα και το πού διοχετεύονται. Με θολά ρητορικά σχήματα και παιχνίδια με τους αριθμούς και τις λέξεις, η κυβέρνηση αρνείται να απαντήσει καθαρά εάν το απόθεμα έχει σπαταληθεί, σε τι ποσό και για ποιους σκοπούς. Ιδίως από τη στιγμή που οι παρεμβάσεις στην οικονομία, την εργασία και την Υγεία δεν δικαιολογούν καμία χρήση του «μαξιλαριού».

Όπως διευκρινίζουν στον ΣΥΡΙΖΑ, η μομφή προς την κυβέρνηση δεν είναι ότι «έσπασε» τον κουμπαρά, αλλά για το ότι γίνεται χωρίς διαφάνεια και σχέδιο στήριξης της οικονομίας και της κοινωνίας. Γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο ο Αλ. Τσίπρας προανήγγειλε την Τετάρτη πως θα ζητήσει αμέσως μετά το Πάσχα τη διεξαγωγή προ ημερησίας διατάξεως συζήτηση στη Βουλή για την οικονομία, «ώστε να δώσει εξηγήσεις ο κ. Μητσοτάκης πού ακριβώς ξοδεύει, τι ξοδεύει, τι σχέδιο έχει» και αν, σε τελική ανάλυση, το σχέδιό του είναι τα χρήματα αυτά, αντί να πάνε για να στηρίξουν την εργασία και την κοινωνική συνοχή, τις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις, «στο τέλος της ημέρας πάνε για να ‘ξοδευτούν’ μονοδιάστατα και να καλύψουν τις ανάγκες κάποιων μεγάλων επιχειρήσεων». Το πρόσφατο παράδειγμα των ανακεφαλαιοποιήσεων των τραπεζών εις βάρος όλων μας εξάλλου είναι νωπό.

*Ρεπορτάζ του Σπύρου Ραπανάκη στην εφημερίδα «ΑΥΓΗ»

Σχόλια απενεργοποιημένα.

Powered by themekiller.com