Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας – 8 Μάρτη 2020

0

    Κάθε χρόνο στις 8 του Μάρτη οι γυναίκες διεκδικούμε κοινωνική δικαιοσύνη,ισότητα και προστασία του περιβάλλοντος, τιμώντας τη μνήμη της μεγάλης εκδήλωσης διαμαρτυρίας των γυναικών το 1857. Συγκεκριμένα , στη Νεα Υόρκη, στις 8 του Μάρτη του 1857, 23.000 γυναίκες, εργάτριες στις κλωστοϋφαντουργίες, μέ το σύνθημα “Ψωμί και Τριαντάφυλλα” και αιτήματα για καλύτερες συνθήκες εργασίας και ίσο μισθό με τους άντρες , στέλνουν ένα παγκόσμιο ηχηρό μήνυμα. Η διαδήλωση αυτή πνίγηκε στο αίμα .

    Στη δεύτερη Συνδιάσκεψη Σοσιαλιστριών στην Κοπεγχάγη, το 1910, η Κλάρα Τσέτκιν πρότεινε η 8 του Μάρτη να τιμάται ως η Παγκόσμια Μέρα της Γυναίκας . Έτσι καθιερώθηκε η Παγκόσμια Μέρα της Γυναίκας όχι ως γιορτή , αλλά ως μέρα διεκδικήσεων και αγώνων.  Είναι η μέρα κατά την οποία οι γυναίκες ,εδώ και γενιές, κινητοποιούνται, διαμαρτύρονται και διεκδικούν, βάζοντας σε κίνδυνο τη ζωή τους σε πολλές περιοχές του πλανήτη , για να υπερασπιστούν τα δικαιώματά τους και τις θεμελιώδεις ελευθερίες που κάθε άνθρωπος δικαιούται.

Αγωνιζόμαστε ενώνοντας τη φωνή μας μέ τη φωνή εκατομμυρίων γυναικών στην Ευρώπη και στον κόσμο διότι , παρά τις σημαντικές κατακτήσεις του γυναικείου/ φεμινιστικού κινήματος , σε καμία χώρα στον κόσμο δεν έχει επιτευχθεί ακόμα η ισότητα των φύλων. Οι υποσχέσεις που δόθηκαν από τις κυβερνήσεις για την προώθηση της ισότητας, ανάπτυξη και ειρήνη για όλες τις γυναίκες ,πριν από πολλά χρόνια ,παραμένουν ανεφάρμοστες.Οι γυναίκες και τα κορίτσια συνεχίζουν να υποφέρουν από διακρίσεις και βία σε κάθε μέρος του κόσμου, στην ιδιωτική και δημόσια σφαίρα.

Στην Ελλάδα σήμερα έχουμε σοβαρή υποχώρηση στο πεδίο της έμφυλης ισότητας.  Οι γυναίκες εξακολουθούν να εργάζονται περισσότερο και να αμείβονται λιγότερο, ενώ παραμένει αόρατη η μη αμειβόμενη εργασία τους. Όμως , για μας η ισότητα των φύλων δεν αφορά μόνο τον τομέα της εργασίας, αλλά, επίσης, τη βία κατά των γυναικών, τη διακίνηση και εμπορία γυναικών, τη συμμετοχή τους στα κέντρα λήψης αποφάσεων, την εκπαίδευση, το περιβάλλον, όλα τα ανθρώπινα δικαιώματα. 

Η πολιτική για την ισότητα των φύλων που θέλει τη γυναίκα με μερική ή προσωρινή εργασία, με αμοιβή συμπλήρωμα στον οικογενειακό προϋπολογισμό και με ανάληψη ευθύνης για την αναπαραγωγή της εργατικής δύναμης έχει τελειώσει.

Πρόσφατα , με τις αφίσες για τα ” αγέννητα παιδιά ”, συντηρητικοί κύκλοι επιχείρησαν να ενοχοποιήσουν τις γυναίκες για το πρόβλημα της υπογεννητικότητας και να αμφισβητήσουν το νομικά κατοχυρωμένο δικαίωμα των γυναικών στην άμβλωση . Στις αναχρονιστικές αυτές αντιλήψεις απαντάμε διεκδικώντας ένα ισχυρό κράτος πρόνοιας με τα αναγκαία μέτρα για την προστασία της μητρότητας και του παιδιού . Δηλώνουμε ότι όλες οι γυναίκες έχουμε το δικαίωμα να αποφασίζουμε για το σώμα μας , για το αν, πότε και με ποιες προϋποθέσεις η μητρότητα θα είναι επιλογή της ζωής μας.

Σ΄ όλο τον κόσμο οι γυναίκες διεκδικούν νέα κατανομή στην εξουσία , στην οικονομία, στον ελεύθερο χρόνο, στις υποχρεώσεις και στα δικαιώματα.  Διεκδικούν μια νέα συνεργασία , μια νέα κοινωνική συμφωνία που να τις συμπεριλαμβάνει. 

Επειδή, πρώτα απ’ όλα , θέλουμε να παραμείνουμε ζωντανές , φωνάζουμε: ΟΥΤΕ ΜΙΑ ΛΙΓΟΤΕΡΗ . Οι γυναικοκτονίες, δηλαδή οι δολοφονίες γυναικών από πρόθεση, επειδή είναι γυναίκες , αποτελούν έκφανση της πιο ακραίας μορφής έμφυλης βίας. Σύμφωνα με πρόσφατη έκθεση του ΟΗΕ , το 2018 δολοφονήθηκαν 87.000 γυναίκες από τον σύντροφό τους ή μέλος της οικογένειάς τους. Η μάστιγα αυτή οφείλεται στις βαθιές ρίζες της ανισότητας , στα καταστρεπτικά στερεότυπα που παρουσιάζουν τις γυναίκες ως λιγότερο πολύτιμα μέλη της κοινωνίας. Στη χώρα μας ο όρος ” γυναικοκτονία ” μπήκε ορμητικά στον δημόσιο λόγο, μετά τον βιασμό και τη στυγερή δολοφονία της Ελένης Τοπαλουδη στη Ρόδο, αλλά και για να επισημάνει τις 40 ανάλογες περιπτώσεις από το 2018 ως σήμερα. Παράλληλα , η έμφυλη βία για τις γυναίκες πρόσφυγες εντείνεται. 

Ζητάμε από όλες τις Ευρωπαϊκές χώρες να κυρώσουν και να εφαρμόσουν τη Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης, η οποία αναγνωρίζει σαφώς ότι η βία κατά των γυναικών αποτελεί συστηματική παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. 

Επειδή η ζωή όλων των γυναικών έχει αξία, απαιτούμε αξιοπρεπή ζωή με ίσα δικαιώματα. 

Ζητάμε δημόσιες πολιτικές και ένα ισχυρό κράτος πρόνοιας που θα καλύπτει όλες ανεξαιρέτως τις γυναίκες , χωρίς διακρίσεις και αποκλεισμούς λόγω εθνότητας , κοινωνικής τάξης , σεξουαλικού προσανατολισμού , χρώματος , θρησκείας κ.τ.λ

Απαιτούμε μισθούς , εργασιακά δικαιώματα και πολιτικές για την ένταξη των γυναικών που βρίσκονται κοινωνικά αποκλεισμένες και χρειάζονται υποστήριξη.

Ζητάμε τη συμμετοχή των γυναικών στον σχεδιασμό, στην ανάπτυξη και στις εφαρμογές των προγραμμάτων της τεχνητής νοημοσύνης , παράλληλα με την εκπαίδευση και επιμόρφωση των γυναικών, ώστε να μπορούν να εργαστούν στις νέες θέσεις εργασίας που δημιουργούνται. 

Επειδή η συμμετοχή των γυναικών σε όλα τα κέντρα λήψης αποφάσεων αποτελεί δείκτη δημοκρατίας και πολιτισμού , επειδή οι γυναίκες δεν είναι μειονότητα , αλλά αποτελούν το μισό της ανθρωπότητας ( στη χώρα μας το 55% του εκλογικού σώματος είναι γυναίκες ), επειδή η φωνή τους , οι δεξιότητές τους , οι εμπειρίες τους και οι προσδοκίες τους πρέπει να αξιοποιούνται και να επηρεάζουν τις αποφάσεις , διεκδικούμε ίση συμμετοχή γυναικών και ανδρών σε όλα τα κέντρα λήψης αποφάσεων. 

Επειδή ο αγώνας των γυναικών είναι άρρηκτα δεμένος με την υπεράσπιση της ειρήνης και της αλληλεγγύης , δεν κλείνουμε τα μάτια στους ανέμους του πολέμου, της φτώχειας, της πείνας , της ανισότητας. Δηλώνουμε ότι καμία γυναίκα δεν είναι παράνομη. Και φωνάζουμε δυνατά ΟΧΙ στον ρατσισμό και τον αποκλεισμό !

ΟΧΙ στους πολέμους , των οποίων οι άμεσες συνέπειες είναι χιλιάδες θύματα και πρόσφυγες σε όλο τον κόσμο , με εκατομμύρια γυναίκες ανάμεσά τους , θύματα ξεχασμένα , κακοποιημένα και βιασμένα.

Για όλους αυτούς τους λόγους συμμετέχουμε ενεργά στις κινητοποιήσεις για ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ , ΙΣΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΦΥΛΩΝ ΚΑΙ ΠΡΟΣΤΑΣΊΑ ΤΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ.

Εύη Παπανίκα ,

μέλος της Νομαρχιακής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ Λάρισας ,

μέλος της Γραμματείας Φεμινιστικής Πολιτικής και Ισότητας Φύλου του ΣΥΡΙΖΑ , 

εκπρόσωπος της Γραμματείας Ισότητας στην Περιφέρεια Θεσσαλίας.

*Το άρθρο δημοσιεύτηκε αρχικά στην έντυπη έκδοση της Larissanet την Παρασκευή 6 Μαρτίου 2020 

Σχόλια απενεργοποιημένα.

Powered by themekiller.com