Για τις τάσεις και την περιφερειακή δομή

0

του Γεράσιμου Μπετσιμέα*

Η λειτουργία και η δράση του ΣΥΡΙΖΑ νομίζω ότι σφραγίζεται από δύο προβλήματα:

Πρώτο: Η καταστατική κατοχύρωση της ελεύθερης λειτουργίας των τάσεων αποφασίστηκε με την προσδοκία ότι το κόμμα της σύγχρονης Αριστεράς θα υπερέβαινε την αρνητική παράδοση της κομμουνιστικής Αριστεράς αναφορικά με τον εσωκομματικό διάλογο και τη διαπάλη ιδεών στο κόμμα. Θα προωθούσε τη δημιουργική αντιπαράθεση ιδεών και προτάσεων με στόχο την προωθητική σύνθεσή τους.

Ωστόσο στην πράξη οι τάσεις δεν ενίσχυσαν τον εσωκομματικό δημοκρατικό διάλογο και την ενότητα μέσα στη διαφορετικότητα. Λειτούργησαν ως κόμματα μέσα στο κόμμα, ενισχύοντας την αντιπαράθεση για τη νομή της κομματικής εξουσίας, τον παραγοντισμό σε βάρος της συλλογικότητας και της συντροφικότητας, τις προσωπικές φιλοδοξίες και επιδιώξεις, που δεν συνάδουν με το ήθος και το ύφος της Αριστεράς, την πολυγλωσσία αντί της πολυφωνίας. Αλλά, στην πολυφωνία έχουμε διαφορετικές φωνές στον ίδιο σκοπό. Γι’ αυτό και δίνουν αριστουργηματικά αποτελέσματα.

Αντίθετα, η πολυγλωσσία, που οδηγεί στην ασυνεννοησία, είναι ταυτισμένη με την καταστροφή του πύργου της Βαβέλ. Φυσικά πάντα υπάρχει ο κίνδυνος «μαζί με τα νερά να πετάξουμε και το μωρό». Η αρνητική εμπειρία από τη λειτουργία των τάσεων δεν αναιρεί το γεγονός ότι είναι απόλυτα φυσιολογικό να υπάρχουν διαφορετικές γνώμες, αντιλήψεις και ερμηνείες των προβλημάτων που παράγει καθημερινά η ζωή. Συνεπώς, θα υπάρχει πάντα η ανάγκη για ελεύθερη και πλατιά συζήτηση. Ωστόσο, η ανοιχτή δημόσια συζήτηση, η ελεύθερη ανταλλαγή απόψεων μπορεί να γίνεται και να είναι πιο αποδοτική δίχως να υπάρχει το στοιχείο της ξεχωριστής οργάνωσης και ιεραρχίας αλλά με πρωτοβουλίες που παίρνονται από όλους και απευθύνονται σε όλους ανεξάρτητα από τις ιδιαίτερες προσωπικές αντιλήψεις. Μ’ αυτή την πρακτική οι τάσεις θα μπορούσαν να μετατραπούν σε ρεύματα ιδεών και να έχουν πολύ θετική συμβολή στην ανάπτυξη ενός ευρύτερου διαλόγου, στην προοπτική πάντα της ενότητας μέσα στη διαφορετικότητα, που είναι το ιδεολογικό, πολιτικό στίγμα και ο δρόμος της σύγχρονης Αριστεράς.

Δεύτερο: Στο συνέδριο καταψηφίστηκε η πρόταση για περιφερειακή δομή του κόμματος. Πρόκειται για ένα πολύ σοβαρό λάθος που επέδρασε και επιδρά αρνητικά σε όλους τους τομείς: από τη μελέτη, επεξεργασία, προβολή και προώθηση αναπτυξιακών προτάσεων μέχρι τον συντονισμό της πολιτικής παρέμβασης και το επίπεδο της καθοδηγητικής δουλειάς. Η γρήγορη διόρθωση αυτού του λάθους είναι ένα πολύ κρίσιμο ζήτημα για την πορεία του κόμματος. Σε αυτή την κατεύθυνση, ευεργετικά αποτελέσματα θα μπορούσε να διαμορφώσει το Καταστατικό Συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ που εκκρεμεί. Δίχως περιφερειακή επιτροπή, ούτε οι τοπικές οργανώσεις μπορούν να λειτουργήσουν, να δράσουν και να αναπτυχθούν ικανοποιητικά, ούτε πολύ περισσότερο το κεντρικό Οργανωτικό Γραφείο μπορεί να σχεδιάσει και να οργανώσει επιτελικά τη δουλειά του, ανεβάζοντας το επίπεδο της καθοδήγησης των οργανώσεων. Φυσικά η πρόταση αφορά ένα Οργανωτικό Γραφείο που θα το αποτελούν οι εκλεγμένοι συντονιστές/στριες των Περιφερειακών Επιτροπών, οι υπεύθυνοι/ες βασικών κοινωνικών κινημάτων, υπεύθυνος/η για Περιφέρειες («τοπικές κυβερνήσεις») και ΠΕΔ, ο/η κοινοβουλευτικός υπεύθυνος και βέβαια ο πρόεδρος και οι γραμματείς κόμματος και Νεολαίας. Το Ο.Γ. μπορεί να λειτουργεί κάθε μήνα, να θέτει στόχους, να ελέγχει την πορεία προώθησής τους και κύρια να γενικεύει και να μεταφέρει την εμπειρία από τη δράση των οργανώσεων. Στο μέτρο που θα προχωράει η περιφερειακή συγκρότηση και η λειτουργία του Οργανωτικού Γραφείου, θα δημιουργούνται όροι για την ανταπόκριση του κόμματος στα νέα, σύνθετα καθήκοντα της μεταμνημονιακής περιόδου.

* Ο Γεράσιμος Μπετσιμέας είναι μέλος της Ο.Μ. Λάρισας του ΣΥΡΙΖΑ

(Το άρθρο δημοσιεύτηκε στην «Αυγή» την Παρασκευή 31 Αυγούστου 2018)

Σχόλια απενεργοποιημένα.

Powered by themekiller.com