Η πραγματική διαχωριστική γραμμή

0

Αξίζει μια πολύ προσεκτική ανάγνωση του ιστορικού άρθρου του Σωτήρη Βαλντέν, που φιλοξενεί σήμερα η «Αυγή» της Κυριακής. Αυτό που επί της ουσίας λέει ο Ευάγγελος Αβέρωφ το 1959 είναι: «έξω από τα σύνορά μας, ας προσδιορίζονται όπως θέλουν». Και το λέει -σε μια εποχή, μάλιστα, που η εμφυλιακή διαχωριστική γραμμή στη χώρα μας ήταν βαθύτατη- επειδή επιλογή της τότε κυβέρνησης Καραμανλή ήταν οι σχέσεις καλής γειτονίας και συνεργασίας με τη Γιουγκοσλαβία του Τίτο.

Με αυτή την πολιτική πορεύτηκε η Ελλάδα ως το 1990, χωρίς κανένας να ασχοληθεί σοβαρά με το πώς αυτοπροσδιορίζονται οι γείτονές μας. Όταν όμως η Γιουγκοσλαβία διαλύθηκε, κάποιοι διαπίστωσαν ότι ο εθνικισμός πούλαγε και αποφάσισαν να ξαναπιάσουν το νήμα από τα «Μυστικά του Βάλτου».

Η πρώτη φάση του νέου «μακεδονικού αγώνα» τελείωσε γρήγορα, μαζί με την Πολιτική Άνοιξη του Σαμαρά. Έτσι η γραμμή του Βουκουρεστίου πέρασε το 2008, χωρίς διαδηλώσεις και χωρίς συλλαλητήρια. Μόνο κάτι περιθωριακοί από κανάλια της πλάκας φώναζαν, έβριζαν και απειλούσαν. Όπως, για παράδειγμα, ο Άδωνις Γεωργιάδης.

Ύστερα ο Σαμαράς και ο Άδωνις βρέθηκαν αρχηγοί της Ν.Δ., ο ΣΥΡΙΖΑ τους έδιωξε δύο φορές από την κυβέρνηση και έτσι το «Μακεδονικό» ξαναζεστάθηκε και ξανασερβιρίστηκε ως η διαχωριστική γραμμή που χωρίζει τους «πατριώτες» από τους «προδότες». Τώρα η κυβέρνηση υπερασπίζεται την εθνική γραμμή του 2008, η σκληρή Δεξιά στη Ν.Δ. ανασυγκροτείται και ο Κ. Μητσοτάκης σύρεται πίσω της για να μην χάσει την αρχηγία.

Η πραγματική διαχωριστική γραμμή είναι η εξής: «Ναι στη συμφωνία» σημαίνει ασφάλεια και σταθερότητα στην περιοχή μας, ανακοπή των εθνικισμών, εμπόριο και οικονομική συνεργασία. «Όχι στη συμφωνία» σημαίνει πολιτική υποταγή στην πατριδοκαπηλία.

*Το κύριο άρθρο της «Αυγής» την Κυριακή 10 Ιουνίου 2018

Σχόλια απενεργοποιημένα.

Powered by themekiller.com